بکِش جفای رقیبان مدام و جور حسود که سهل باشد اگر یارِ مهربان داری به وصل دوست گرت دست می‌دهد یک دم برو که هر چه مراد است در جهان داری حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh445 2 ای خُرَّم از فروغِ رُخَت لاله زارِ عمر بازآ که ریخت بی گُلِ رویت بهارِ عمر از دیده گر سرشک چو باران چِکَد رواست کاندر غمت چو برق بِشُد روزگارِ عمر حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh253 2 اگر به دستِ من اُفتَد فِراق را بِکُشَم که روزِ هجر سیَه باد و خان و مانِ فِراق رفیقِ خِیلِ خیالیم و همنشینِ شَکیب قَرینِ آتشِ هجران و هم قِرانِ فِراق حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh297 2 گر چه از کِبر، سخن با منِ درویش نگفت جان فدایِ شِکَرین‌پستهٔ خاموشش باد چشمم از آینه‌دارانِ خط و خالش گشت لبم از بوسه‌رُبایانِ بَر و دوشش باد حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh105 2 سخن در احتیاجِ ما و اِسْتِغنا‌یِ معشوق است چه سود افسونگر‌ی ای دل؟ که در دلبر نمی‌گیرد من آن آیینه را روزی، به دست آرَم سِکَنْدَر‌وار اگر می‌گیرد این آتش زمانی‌، ور نمی‌گیرد حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh149 2 به عمری یک نَفَس با ما چو بنشینند، برخیزند نهالِ شوق در خاطر چو برخیزند، بنشانند سرشکِ گوشه‌گیران را چو دریابند، دُر یابند رخِ مِهر از سحرخیزان نگردانند، اگر دانند حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh194 2 ز رویِ دوست دلِ دشمنان چه دریابد؟ چراغِ مُرده کجا؟ شمعِ آفتاب کجا؟ چو کُحلِ بینشِ ما خاکِ آستانِ شماست کجا رَویم بفرما ازین جناب، کجا؟ حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh2 2 از چاشنیِ قند مگو هیچ و زِ شِکَّر زآن رو که مرا از لبِ شیرینِ تو، کام است تا گنجِ غمت در دِلِ ویرانه‌، مقیم است همواره مرا کویِ خرابات، مقام است حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh46 2 صد جوی آب بسته‌ام از دیده بر کنار بر بویِ تخمِ مِهر که در دل بکارمت خونم بریخت وز غمِ عشقم خلاص داد مِنّت پذیرِ غمزهٔ خنجر گذارمت حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh91 2 به یادِ چشم تو خود را خراب خواهم ساخت بنایِ عهدِ قدیم استوار خواهم کرد صبا کجاست؟ که این جانِ خون گرفته چو گُل فدای نَکهَتِ گیسویِ یار خواهم کرد حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh135 2