بوى گل برخاست گویى در چمن‌ها، روت بود بلبلان مستند گویى دیده چون ما، روت را تا به کى با تلخى هجر تو سازد اى صنم روى بنما تا ببیند حافظ ما، روت را حافظ https://ganjoor.net/hafez/montasab/sh41 2 به جز ساغر چه دارد لاله در دست بیا ساقی بیاور آنچه داری مرا در رسته دیوانگان کش که مستی خوشتر است از هوشیاری حافظ https://ganjoor.net/hafez/montasab/sh38 2 ناگشوده گُل نِقاب، آهنگِ رحلت ساز کرد ناله‌ کن بلبل که گلبانگِ دل‌اَفکاران خوش است مرغِ خوشخوان را بشارت باد کاندر راهِ عشق دوست را با نالهٔ شب‌های بیداران خوش است حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh43 2 دیدهٔ ما چو به امید تو دریاست، چرا به تفرج گذری بر لب دریا نکنی؟ نقل هر جور که از خلق کریمت کردند قول صاحب غرضان است تو آن‌ها نکنی حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh480 2 در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن شرط اول قدم آن است که مجنون باشی نقطهٔ عشق نمودم به تو هان سهو مکن ور نه چون بنگری از دایره بیرون باشی حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh458 2 در ازل بست دلم با سرِ زلفت پیوند تا ابد سر نَکشَد، وز سرِ پیمان نرود هر چه جز بارِ غمت بر دلِ مسکینِ من است برود از دلِ من وز دلِ من آن نرود حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh223 2 ناامیدم مکن از سابقهٔ لطفِ اَزَل تو پسِ پرده چه دانی که که خوب است و که زشت؟ نه من از پردهٔ تقوا به درافتادم و بس پِدرم نیز بهِشتِ ابد از دست، بِهِشت حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh80 2 جمالِ شخص، نه چشم است و زلف و عارض و خال هزار نکته در این کار و بارِ دلداری‌ست قلندرانِ حقیقت به نیم جو نخرند قبایِ اطلس آن کس که از هنر عاری‌ست حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh66 2 خاکِ رهِ آن یارِ سفرکرده بیارید تا چشمِ جهان بین کُنَمَش جایِ اقامت فریاد که از شش جهتم راه بِبَستند آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh89 2 شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وِصال بیا که بویِ تو را میرم ای نسیمِ شِمال أَ حادیاً بجمالِ الحبیبِ قِفْ وَ انْزِل که نیست صبرِ جمیلم ز اشتیاقِ جَمال حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh303 2