شاه منصور واقف است که ما روی همّت به هر کجا که نهیم دشمنان را ز خون کفن سازیم دوستان را قبای فتح دهیم حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh381 2 کَس نیارَد برِ او دَم زنَد از قِصِّهٔ ما مَگَرَش بادِ صَبا گوش، گُذاری بِکُنَد دادِه‌اَم بازِ نَظَر را به تَذَرْوی، پرواز بازخوانَد مَگَرَش نَقْش و شِکاری بِکُنَد حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh189 2 سَلامی چو بویِ خوشِ آشنایی بِدان مَرْدُمِ دیدِهٔ روشَنایی درودی چو نورِ دِلِ پارسایان بِدان شَمْعِ خَلْوَتْگَهِ پارسایی حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh492 2 به نیم جو نخرم طاقِ خانقاه و رِباط مرا که مَصطَبه ایوان و پای خُم طَنَبی‌ست جمالِ دختر رَز، نورِ چشمِ ماست مگر که در نقابِ زُجاجی و پردهٔ عِنَبی‌ست حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh64 2 ای که انشاءِ عطارد صفتِ شوکتِ توست عقل کل چاکرِ طُغراکشِ دیوانِ تو باد طِیرهٔ جلوهٔ طوبی قدِ چون سروِ تو شد غیرتِ خُلدِ بَرین ساحتِ بُستانِ تو باد حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh108 2 شهنشاهِ مظفر فر، شجاعِ مُلک و دین منصور که جودِ بی‌دریغش خنده بر ابر بهاران زد از آن ساعت که جامِ می به دستِ او مُشَرَّف شد زمانه ساغرِ شادی به یادِ می‌گساران زد حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh153 2 نقد عمرت ببرد غصهٔ دنیا به گزاف گر شب و روز در این قصهٔ مشکل باشی گر چه راهی‌ست پر از بیم ز ما تا بر دوست رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh456 2 در کویِ نیک‌نامی ما را گذر ندادند گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را آن تَلخ‌وَش که صوفی اُم‌ُّالخَبائِثَش خواند اَشهیٰ لَنا و اَحلیٰ مِن قُبلَةِ العَذارا حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh5 2 چو رای عشق زدی با تو گفتم ای بلبل مَکُن که آن گلِ خندان به رای خویشتن است به مُشکِ چین و چِگِل نیست بویِ گُل مُحتاج که نافه‌هاش ز بندِ قَبایِ خویشتن است حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh50 2 از هر طرف که رفتم، جز وحشتم نَیَفزود زِنهار از این بیابان، وین راهِ بی‌نهایت ای آفتابِ خوبان، می‌جوشد اندرونم یک ساعتم بِگُنجان، در سایهٔ عنایت حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh94 2