رواست در بَر اگر می‌تَپَد کبوترِ دل که دید در رهِ خود تاب و پیچِ دام و نشد بدان هوس که به مستی ببوسم آن لبِ لعل چه خون که در دلم افتاد همچو جام و نشد حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh168 2 ما نه رندانِ ریاییم و حریفانِ نفاق آن‌که او عالِم سِرّ است، بدین حال گواست فرضِ ایزد بگزاریم و به کس بد نکنیم وان چه گویند روا نیست، نگوییم رواست حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh20 2 صد نامه فرستادم و آن شاهِ سواران پیکی نَدوانید و سلامی نفرستاد سویِ منِ وحشی‌صفتِ عقل‌رمیده آهو رَوشی، کبک خرامی نفرستاد حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh109 2 ز مرغِ صبح ندانم که سوسنِ آزاد چه گوش کرد؟ که با دَه زبان خموش آمد چه جایِ صحبتِ نامحرم است مجلسِ انس؟ سرِ پیاله بپوشان که خرقه‌پوش آمد حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh175 2 بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسید نویدِ فتح و بشارت به مِهر و ماه رسید جمالِ بخت ز رویِ ظفر نقاب انداخت کمالِ عدل به فریادِ دادخواه رسید حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh242 2 صف‌نشینان نیک‌خواه و پیشکاران باادب دوست‌داران صاحب‌اسرار و حریفان دوست‌کام بادهٔ گلرنگِ تلخِ تیزِ خوش‌خوارِ سَبُک نُقلَش از لَعلِ نگار و نَقلَش از یاقوتِ خام حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh309 2 فردا اگر نه روضه رضوان به ما دهند غلمان ز روضه حور ز جنت به درکشیم بیرون جهیم سرخوش و از بزم صوفیان غارت کنیم باده و شاهد به بر کشیم حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh375 2 گر من از باغِ تو یک میوه بچینم چه شود؟ پیش پایی به چراغِ تو ببینم چه شود؟ یا رب اندر کَنَفِ سایهٔ آن سروِ بلند گر منِ سوخته یک دَم بنشینم چه شود؟ حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh228 2 سر تسلیمِ من و خشتِ درِ مِیکده‌ها مُدَّعی گر نکند فهمِ سخن، گو سر و خشت ناامیدم مکن از سابقهٔ لطفِ اَزَل تو پسِ پرده چه دانی که که خوب است و که زشت؟ حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh80 2 مکن به چشم حقارت نگاه در من مست که نیست معصیت و زهد بی مشیت او نمی‌کند دل من میل زهد و توبه ولی به نام خواجه بکوشیم و فر دولت او حافظ https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh405 2